Komisja Ochrony Zdrowia Związku Miast Polskich widzi pilną potrzebę wprowadzenia przez Rząd zmian porządkujących system opieki zdrowotnej, w szczególności w dwóch obszarach: restrukturyzacji zakładów opieki zdrowotnej prowadzącej do rozwiązania problemu zadłużenia zakładów oraz określenia zasad realizacji i finansowania świadczeń zdrowotnych ze środków publicznych. Zgodnie z rządowymi propozycjami powyższe problemy mają być rozwiązane przy pomocy dwóch projektów ustaw: ustawy o pomocy publicznej i restruktu-ryzacji zakładów opieki zdrowotnej oraz ustawy o świadczeniach opieki zdro-wotnej finansowanej ze środków publicznych.
Należy zgodzić się z ogólnym założeniem, że wszelkie zmiany w ochronie zdrowia oprócz rozwiązania jego problemów nie powinny zagrażać finansom publicznym, ale należy również dodać, że ewentualne obciążenia, w tym głównie finansowe, czy to dla budżetu państwa, czy budżetów samorządów powinny być adekwatne do odpowiedzialności za ich powstanie i możliwości poniesienia ich skutków.
Dlatego też Komisja Ochrony Zdrowia ZMP akceptuje:
- propozycje przekształcenia samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej w spółki, o ile będę one maksymalnie zbliżone w szczegółowych rozwiązaniach do spółek prawa handlowego, a przekształcenie będzie powiązane ze skonstruowaniem takiego sposobu finansowania świad-czeń, który zapewni bilansowanie się zakładów na działalności bieżącej i nie będzie przyczyną ponownego zadłużania się ochrony zdrowia,
- utworzenie, zgodnie z pierwszą wersją projektu ustawy, Agencji Taryf, której zadaniem będzie określenie ceny świadczeń, będących ceną referencyjną, odpowiadającą przeciętnym kosztom ich udzielania i będących podstawą zawierania kontraktów, co powinno uchronić zakłady przed zadłużaniem się z powodu konieczności realizacji swoich zadań poniżej niezbędnych kosztów; ustalenie cen musi być powiązane z określeniem standardów świadczeń zdrowotnych, także dla podstawowej opieki zdrowotnej uwzględniających standardy diagnostyczne oraz terapeutyczne, w tym głównie leki.

Natomiast Komisja Ochrony Zdrowia ZMP nie akceptuje:
- pozostawienia problemu zadłużenia z powodu ustawy "203" po stronie zakładów i samorządów; ze względu na charakter tego zadłużenia oraz fakt, że powstało ono z powodu błędnych decyzji Sejmu powinno ono obciążyć w całości budżet państwa i być spłacone z jego środków; do dyskusji pozostaje sposób spłaty;
- obciążania samorządu gminnego jakimkolwiek kosztami związanymi z refundacją kosztów świadczeń udzielanych osobom nieubezpieczonym; akceptując fakt, że prawo do ochrony zdrowia jest prawem obywatelskim i koszty świadczeń dla tych osób muszą być ponoszone ze środków publicznych uważamy, że ze względu na strukturę projektowanego zadanie to powinno być realizowane przez Narodowy Fundusz Zdrowia, który otrzymywałby na ten cel dotację z budżetu państwa,
- zaproponowanej w projekcie ustawy formy współpłacenia, choć akceptuje samą jego ideę ale jako mechanizm regulujący popyt i nie naruszający podstawowego bezpieczeństwa zdrowotnego obywateli,
- w całości treści art. 166 projektu ustawy o świadczeniach opieki zdrowo-nej finansowanych ze środków publicznych, gdyż wobec monopolu płatnika stawia to świadczeniodawców w nieuzasadnionej celami niekorzystnej sytuacji,
- wprowadzenie karty elektronicznej tylko jako karty identyfikującej uprawnienie do ubezpieczenia; jeśli już to karta taka powinna służyć uszczelnieniu systemu w zakresie faktycznego wykonania świadczeń na rzecz danej osoby,

Ponadto Komisja Ochrony Zdrowia ZMP postuluje aby:
- wprowadzić ustawowo konieczność zasięgania opinii przez oddziały wojewódzkie NFZ uprawnionych organów wszystkich szczebli samorządu terytorialnego w zakresie planowania struktury, rodzaju i liczby świadczeń zdrowotnych przed ogłoszeniem konkursu ofert; brak takiego opiniowania uniemożliwia samorządom, które mają wpisane ustawo zadania ochrony zdrowia realizację tego zadania, choćby poprzez ocenę czy na danym terenie wystarczająca będzie dostępność do świadczeń zdrowotnych,
- wprowadzić skuteczny mechanizm kontroli ordynacji leków, także w lecznictwie ambulatoryjnym, co jest niezbędne wobec faktu dramatycznego wzrostu wydatków na leki w ostatnich 5 latach, a tym samym zmniejszanie środków na świadczenia zdrowotne,
- podział przewidywanej nadwyżki finansowej z tytułu wzrostu wpływów ze składek w 2004 według zasady: 30% nadwyżki na wyrównanie różnic w finansowaniu wynikających z przyjętego sposobu podziału środków po-między województwami i 70% na zapłacenie zakładom za tzw. nadwykonania.

Powyższe stanowisko ma na celu stworzyć pole do dalszej dyskusji pomiędzy stroną Rządową i Samorządową w celu wypracowania optymalnego rozwiązania problemów ochrony zdrowia przy zachowaniu zasady adekwatnej do przyczyn, celów i możliwości współodpowiedzialności wszystkich władz publicznych.